Cementerio de Trenes

Cementerio de Trenes | De begraafplaats van de treinen is een absolute "must see" als je in Salar de Uyuni bent tijdens het backpacken door Bolivia. In het verpletterend fraaie decor aan de rand van de onafzienbare en totaal verlaten zoutvlakte met een straalblauwe lucht erboven, daar vinden we een plek met een mystieke aantrekkingskracht en een van de de grootste attracties van Uyuni. Het is te vinden ten zuidwesten van het station. Ze noemen het ook wel ‘Cementerio de Trenes’ oftewel de 'treinbegraafplaats'. Het is een laatste rustplaats van treinstellen en locomotieven uit vervlogen tijden. Dit letterlijke eindstation wordt geteisterd door de zoute winden van de Salar de Uyuni, de droogste zoutvlakte ter wereld. Honderden meters achter elkaar staan de roestende, uit de 19e eeuw stammende treinstellen en locomotieven, bloot aan de grillen van de ongenaakbare eindeloze natuur, een teken van vergankelijkheid.

Hoe komen de treinen daar?

Uyuni was ooit een belangrijk spoorwegknooppunt dat verschillende steden (Calama in Chili, La Paz, Potosí en Villazon in Argentinië met elkaar verbond. De spoorlijnen werden aangelegd door Britse spoorwegingenieurs (in 1892) en werden voornamelijk gebruikt voor het transport van mineraalerts naar de havens aan de Stille Oceaan. De lijnen werden deels met Brits kapitaal gebouwd en stonden onder beheer van de voorganger van de Ferrocarril de Antofagasta a Bolivia. Aan het begin van de 19e eeuw werden er grootse plannen gesmeed voor een nog uitgebreider spoorwegnetwerk dat echter nooit tot stand kwam. Desondanks floreerden de spoorlijnen bij Uyuni decennialang uitstekend vanwege de mijnbouw. Toen deze mijnen rond 1940 uitgeput raakten, had dit grote gevolgen voor de Uyuni en haar bevolking. De treinen werden er op een rijtje gezet en simpelweg achtergelaten en zo ontstond het kerkhof. Er gaan geruchten rond dat er een treinmuseum van gemaakt wordt, maar gezien de staat van ontbinding zal dat een grote inspanning vragen van de restaurateurs.

Indrukwekkend gezicht

Iedereen die deze plek bezoekt is geïmponeerd en lovend over wat men aantreft, vooral ook wanneer men zich op aanzienlijke afstand omdraait en de oude treinen in de verte kleine stipjes zijn geworden in het weidse landschap. Zeker als de schemering invalt krijgt deze plek iets mysterieus en zijn woorden als; bizar, mystiek, onwerkelijk, hallucinatoir en fatamorganisch passend. Neem ook de tijd om van verschillende afstanden foto's te nemen of video's te maken van dit treinen begrafenis schouwspel.